Wdrożenie i zastosowanie nowej formy organizacji zarządowi i pracownikom kojarzy się ze spadkiem produkcji co w konsekwencji wiąże się ze zwolnieniami, ograniczeniem przysługiwanych świadczeń i przywilejów. Jednak nie należy patrzeć na tylko i wyłącznie z tej jednej strony. Liczba pracowników zatrudnionych czy to tylko i wyłącznie jako telepracownicy czy też pełnią oni rolę etatowych pracowników w firmie, w której stawiać się muszą raz na jakiś czas, rośnie. Szczególnie jest to odczuwalne w krajach o wysoko rozwiniętej infrastrukturze informacyjno-komunikacyjnej. W krajach o większym wzroście gospodarczym, większymi nakładami na rozwój i większej wiedzy społecznej, jest zauważalny wskaźnik wzrostu. Zapotrzebowanie na tego typu zatrudnienie jest na poziomie, który można by nazwać wzrostem. Przewidywanie i statystyczny wzrost dają jasne znaki na przyszłość o zapotrzebowaniu na telepracę.

W Polsce

W Polsce telepraca jest niewykorzystana, a nawet można powiedzieć jest to niechciany element polskiego zatrudnienia. Wynika to kilku powodów. Miedzy innymi nie w pełni jeszcze rozwinięta infrastruktura informacyjno-telekomunikacyjna. Brak dostępu do Internetu na terenach oddalonych od większych miast czy też wysoki koszt samego sprzętu a także połączenia. Drugim bardzo ważnym i chyba jedynym, który tak naprawdę może przełamać barierę na korzyść telepracownika jest słaba wiedza na ten temat i brak zaufania do organizowania pracy poza siedzibą firmy.

Zaznaczyć trzeba jednak, że nie ma na ten temat szczegółowych danych opisujących to zjawisko. Na stronach internetowych z ofertami pracy oraz na różnych grupach dyskusyjnych można znaleźć oferty pracodawców jak i chcących podjąć pracę na odległość. Bardzo często oferty pracy dotyczą grafików czy tłumaczy.  

Organizacje jak np. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zamieścił na swoich stronach sporo przydatnych informacji na tematy pomocne szczagólnie dla osób niepełnosprawnych. Znajdują się tam miedzy innymi przydatne odnośniki do stron gdzie można dowiedzieć się więcej na temat pomocy zatrudnienia, przeczytać można konkretne ustawy odnoszące się do osób niepełnosprawnych w zakresie telepracy. Znajdują się tam informacje na temat projektów zarówno polskich jak i Unii Europejskiej.

Jest on również dostosowany na potrzeby osób słabo widzących poprzez  kontrastowe dobranie barw. 

Dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne powstał specjalny projekt e-PFRON, którego istotą jest aby umożliwić pracodawcy przygotowanie i składanie dokumentów drogą elektroniczną.

Na Świecie

Inaczej sytuacja ta wygląda już w samej Unii Europejskiej w USA czy Japonii.
Stan zatrudnienia telepracowników w USA wynosi 6 – 10 % wszystkich zatrudnionych (dane za rok 1997). W 1998 roku zanotowano tam 15,7 miliona zatrudnionych w „telecommuting”.

Przeprowadzone badania w Japonii dowodzą, że 90% badanych jest skłonnych do wprowadzenia w przedsiębiorstwie systemu pracy opartej na telepracy. W roku 1995 szacowana liczba wynosiła około 848,000 co daje 1,25 % ogólnej liczby zatrudnienia. Zaś prognoza na rok 2020 według scenariusza pośredniego wynosi 13,970,000 co daje 21,54 % wszystkich zatrudnionych. Z uwagi na duże zaawansowanie technologiczne scenariusz ten jest możliwy do zrealizowania.

Nagły wzrost zaawansowania technologicznego w Australii umożliwił dostęp prawie 41 procentom gospodarstw domowych, które posiadało dostęp do Internetu (1999 rok). Zaś 45 % posiadało telefon stacjonarny lub komórkowy, co przy obszarze i rozlokowaniu zaludnienia Australii daje dobry wynik.

Liczba telepracowników w Unii Europejskiej (dane za rok 2000) 

Większa część pracowników to osoby pomiędzy 18 a 35 rokiem życia z przewagą na pracownika mobilnego. Osoby starsze lub niepełnosprawne to zwykle pracownicy typu home-based czyli większość czasu pracy spędzają w miejscu zamieszkania. 

Autor: Remigiusz Philipp

Źródło: www.pfron.org.pl; „The high road to teleworking”